ท้องฟ้ามัวๆ ดาวคงยังไม่ตื่นแน่ล่ะ
เธอจูงมือผมข้ามถนนตรงแยกหน้าซอย 65
ผมมองเธอสลับรถมอเตอร์ไซค์ฮอนด้าซี เธอชอบรถคันนี้
เธอกระตุกมือผมเบาๆ พลางบอก ถ้าเธอมีรถฮอนด้าซี เราไปทะเลกันนะ
ผมมองหน้าเธออีกครั้ง ไปทะเลเหรอ ?
เธอพยักหน้าจริงจัง เสมือนผมได้ยินเสียงคลื่นซัดจากแววตาเธอ
บางแสนก็ได้นะ ไม่ไกลมาก คงพอขี่กันไปไหว
เราอยากไปทะเลจริงๆนะ เธอย้ำอีกครั้ง
เราอยากเอาเท้าไปเขี่ยทรายนุ่มๆ หรือจะเขียนชื่อเธอกับเราบนทรายด้วยดีไหม
ให้พระจันทร์ ให้ท้องฟ้า ให้ภูเขา เป็นพยานว่าเรามาทะเลด้วยกัน
พอตกดึกหน่อย เราก็แข่งกันนับดาว หรือจะวิ่งเล่นบนลู่ทรายเหมือนเด็กๆ
คล้ายหนังสือที่เคยอ่าน อะไรนะ ความสุขของกะทิหรือเปล่า ?
แต่เราวิ่งกันด้วยเสียงหัวเราะ ยกย่างด้วยความสุข ไม่ใช่น้ำตาเหมือนเด็กกะทิ
ส่วนผมถ้าไม่ล่องลอยเกินไป ผมจะร้องเพลงให้เธอฟัง ผมรู้ว่าเธอชอบฟังผมร้อง
เธอมักจะซบไหล่และกุมมือกัน เธอว่ามันอบอุ่นเกินแรงปรารถนาอื่นใด
ค่อนรุ่ง เรารออรุณสวัสดิ์พระอาทิตย์ด้วยกัน เปลือยเท้าเหนือทรายอุ่น

ล่วงคืนผ่านไป
เธอหลับซบไหล่ผมริมสนามหญ้าในสวนสาธารณะ
ผมตั้งใจมองขณะเธอหลับ เธอน่ารัก
เธอน่ารักผมจึงรักเธอ

ผมจะดูแลผู้หญิงคนนี้ ..
ผมจะพาเธอไปทะเล
ไปทะเลกันนะ ..
ผมบอกตัวเองเบาๆ กระซิบแผ่วๆ หวังเธอได้ยิน

ฟังเพลง ให้เธอ
Powered by you2play.com

ลืมตามองฟ้าวันใหม่ มองไปด้วยใจที่ว่างเปล่า
ลืมเรื่องร้ายๆวันเก่า เมื่อวันที่เศร้าได้ผ่านพ้นไป

ออกเดินทาง ต่างคนผ่านมาด้วยกัน
บางที อาจมีผิดพลาดกันไป
บางวัน ที่ฉันเริ่มท้อมีเธอคอยปลอบใจ

รู้อยู่ ให้เธอทุกอย่าง เมื่อมีเธอร่วมทาง
ไม่ว่านานเท่าไร ฉันอยู่ตรงนี้
แต่ยังน้อยไป จะมีสิ่งดีๆ มากกว่าเดิมทุกที
และไม่พอแค่นี้ ขอให้เธอจงมั่นใจ

ก็เพราะว่าทุกๆอย่าง ที่เธอให้มามีค่าเพียงใด
และฉันจะให้ทุกสิ่งเพื่อเธอผู้เดียวต่อจากนี้ไป

ออกเดินทาง ต่างคนผ่านมาด้วยกัน
บางที อาจมีผิดพลาดกันไป
บางวัน ที่ฉันเริ่มท้อมีเธอคอยปลอบใจ

รู้อยู่ ให้เธอทุกอย่าง เมื่อมีเธอร่วมทาง
ไม่ว่านานเท่าไร ฉันอยู่ตรงนี้
แต่ยังน้อยไป จะมีสิ่งดีๆ มากกว่าเดิมทุกที
และไม่พอแค่นี้ ขอให้เธอจงมั่นใจ

รู้อยู่ ให้เธอทุกอย่าง เมื่อมีเธอร่วมทาง
ไม่ว่านานเท่าไร ฉันอยู่ตรงนี้
แต่ยังน้อยไป จะมีสิ่งดีๆ มากกว่าเดิมทุกที
และไม่พอแค่นี้ ขอให้เธอจงมั่นใจ

มากกว่าเดิมทุกที และไม่พอแค่นี้ ขอให้เธอจงมั่นใจ
มีฉันวันนี้ ใครไม่สนใจ อยาก ให้เธอ รู้ จะมีแค่สองเรา